Op de laatste dag van The Next Web betrad Tim Ferris het podium. Tim Ferris is na het schrijven van zijn boek ‘The 4 hour workweek‘ behoorlijk in de kijker gekomen. Z’n boek is vaak besproken, hij spreekt op veel conferenties en heeft een groot aantal actieve lezers van zijn blog. Het resultaat: feedback, veel feedback. Veel positief en ook negatief. Hij begon zijn key note met het afspelen van een voicemail van iemand die hem in duidelijke taal aangaf niet onder de indruk van hem te zijn. Hoe ga je nu om met dergelijke feedback? Daar ging hij in zijn key note op in en gaf de toehoorders duidelijke handvatten.
Brandje blussen of juist opstoken?
In de loop van de tijd heeft Ferris veel geleerd over hoe hiermee om te gaan. Op de eerste negatieve reacties op zijn boek bij Amazon ging Ferris nog diep in, maar het haalde niets uit. Tegenwoordig gaat hij nog steeds in op negatieve feedback, maar niet op alle. Hij noemde twee tactieken voor het reageren ‘zuurstof wegnemen’ of ‘benzine op het vuur gooien’. De eerste tactiek zorgt ervoor dat een kleine brand niet uitgroeit tot een grote, de tweede zorgt daar wel voor.
De keuze voor een tactiek maak je door te kijken naar hoe de reactie tot stand is gekomen. Wanneer de reactie gebaseerd is op emoties neem je zuurstof weg. Als de reactie een meer serieuze vorm van kritiek is met feitelijke onderbouwing kun je besluiten benzine op het vuur te gooien. In het eerste geval zorg je ervoor dat (in geval van een blog) je geen extra ‘Google juice’ geeft. Immers des te meer activiteit en reacties bij een blogpost staan, hoe hoger de blogpost bij Google geranked wordt. Om dit te voorkomen neem je zuurstof weg en negeer je de reactie(s). Wanneer er inhoudelijk gereageerd wordt, ga je wel in op de reacties. Zodoende bouw je een band op met je publiek.
Daarnaast moet je grenzen stellen aan wat je toe laat op je podium. Zijn podium is zijn blog en daar gebruikt hij het huiskamer-principe. Je bent als bezoeker in Ferris z’n huiskamer en zo hoor je je ook te gedragen. Je gaat niet met je voeten op tafel liggen of schreeuwen tegen mensen.
Hij gaat hard in op overtredingen van zijn huiskamer-principe vanwege de zogenoemde ‘broken window theory’. Kort gezegd biedt één gebroken ruit in een huis/straat snel een vrijbrief om ook andere ruiten in te gooien. In het Nederlands ook wel te zien als één schaap dat over de dam is. Wanneer je eenmaal iemand toestaat om je regels te overtreden, zullen meer mensen volgen.
Lees verder op Frankwatching